Zastrzyk nadtwardówkowy (blokada nadtwardówkowa)

Naturalne rozwiązanie dla Twojego kręgosłupa!

{{brizy_dc_image_alt imageSrc=

Co to jest zastrzyk nadtwardówkowy?

Zastrzyk nadtwardówkowy (inaczej blokada nadtwardówkowa, iniekcja do przestrzeni zewnątrzoponowej) to małoinwazyjny zabieg przeciwbólowy, polegający na podaniu leku (zazwyczaj sterydu i środka znieczulającego) w przestrzeń nadtwardówkową kręgosłupa — czyli w okolice korzeni nerwowych.

Celem zabiegu jest zmniejszenie stanu zapalnego, obrzęku i bólu pochodzącego z nerwów uciskanych lub podrażnionych np. w przebiegu dyskopatii.

Przed przystąpieniem do zabiegu pacjent przechodzi dokładny proces kwalifikacji, którego celem jest potwierdzenie, że ból pochodzi z okolic kręgosłupa i nerwów korzeniowych.

Etap ten obejmuje:

Szczegółowy wywiad lekarski

Lekarz ocenia:

  • charakter, lokalizację i nasilenie bólu,
  • czas jego trwania, czynniki nasilające i łagodzące,
  • wcześniejsze leczenie (leki, rehabilitacja, zabiegi).

Badanie fizykalne

  • ocena ruchomości kręgosłupa,
  • obecność objawów korzeniowych (ból, drętwienie, osłabienie siły mięśniowej),
  • testy neurologiczne i ortopedyczne.

Badania obrazowe

Rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografia komputerowa (CT) kręgosłupa pozwalają zlokalizować źródło bólu (np. przepuklinę krążka międzykręgowego, stenozę kanału kręgowego). Wyniki tych badań pomagają precyzyjnie określić, który poziom kręgosłupa wymaga leczenia.

Ocena ogólnego stanu zdrowia

  • sprawdzenie chorób współistniejących,
  • wykluczenie przeciwwskazań (np. zaburzeń krzepnięcia, infekcji, alergii na leki).

Omówienie zabiegu z pacjentem

  • lekarz wyjaśnia przebieg, możliwe efekty i ryzyka,
  • pacjent podpisuje świadomą zgodę na zabieg.

Dlaczego kwalifikacja jest tak ważna?

  • Umożliwia dobór odpowiedniego poziomu i techniki podania leku,
  • Zwiększa skuteczność i bezpieczeństwo zabiegu,
  • Pozwala uniknąć niepotrzebnych interwencji, gdy ból ma inne źródło,
  • Daje pacjentowi pełne zrozumienie celu i efektów terapii.

Główne wskazania do blokady nadtwardówkowej.

Dyskopatia

Ucisk wypukliny dysku na korzeń nerwowy powoduje ból promieniujący do kończyny (tzw. rwa).

Blokada zmniejsza stan zapalny i obrzęk wokół nerwu, przynosząc ulgę.

Zwężenie kanału kręgowego (stenoza)

Zmniejszenie przestrzeni w kanale kręgowym prowadzi do ucisku nerwów,

Objawia się bólem przy chodzeniu, drętwieniem nóg, uczuciem ciężkości.

Blokada pomaga zmniejszyć ból i poprawia tolerancję wysiłku.

Zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Przewlekły ból w dolnej części pleców, często o charakterze zapalnym,

Kiedy rehabilitacja i leki nie przynoszą wystarczającego efektu.

Bóle pourazowe i pooperacyjne kręgosłupa

Występujące po urazach, operacjach lub w przebiegu zmian zwyrodnieniowych,

Blokada redukuje ból i pozwala szybciej rozpocząć rehabilitację.

Zespoły neuralgiczne

Przewlekły ból nerwowy wynikający z podrażnienia korzeni nerwowych.

Efekt działania blokady nadtwardówkowej

Blokada nadtwardówkowa ma na celu zmniejszenie bólu, stanu zapalnego i obrzęku w obrębie nerwów kręgosłupa, które są uciskane lub podrażnione. Dzięki podaniu leku sterydowego (działającego przeciwzapalnie) oraz środka znieczulającego uzyskuje się miejscowe i często długotrwałe działanie przeciwbólowe.

Efekt przeciwbólowy może obejmować:

  • redukcję bólu promieniującego do kończyny,
  • poprawę ruchomości kręgosłupa,
  • zmniejszenie napięcia mięśni przykręgosłupowych,
  • poprawę jakości snu i funkcjonowania na co dzień.

Etapy zabiegu

Schowaj
Pokaż

KROK 1 – Przygotowanie pacjenta

Pacjent zostaje poinformowany o procedurze i wyraża zgodę. Skóra w miejscu wkłucia jest dezynfekowana.

{{brizy_dc_image_alt imageSrc=

KROK 2 – Znieczulenie miejscowe

Lekarz podaje niewielką ilość środka znieczulającego w skórę i tkanki podskórne, aby zmniejszyć dyskomfort przy dalszych etapach.

{{brizy_dc_image_alt imageSrc=

KROK 3 – Wprowadzenie igły pod kontrolą RTG

Specjalna igła jest wprowadzana pomiędzy kręgi, przez więzadło żółte, aż do przestrzeni nadtwardówkowej.

Dlaczego kontrola RTG jest tak ważna?

  • zapewnia precyzję – pozwala dokładnie trafić w przestrzeń nadtwardówkową,
  • gwarantuje bezpieczeństwo – minimalizuje ryzyko przypadkowego uszkodzenia struktur nerwowych lub naczyń,
  • umożliwia kontrolę położenia igły i rozprzestrzeniania się leku,
  • zwiększa skuteczność kliniczną zabiegu.
{{brizy_dc_image_alt imageSrc=

KROK 4 – Podanie leku

Lekarz powoli podaje lek (np. środek znieczulający miejscowo, steryd).

{{brizy_dc_image_alt imageSrc=

KROK 5 – Usunięcie igły i opatrunek

Igła jest usuwana, a miejsce wkłucia zabezpieczane jałowym opatrunkiem.

Pacjent zostaje obserwowany przez kilkanaście minut do godziny, aby upewnić się, że nie występują działania niepożądane.

{{brizy_dc_image_alt imageSrc=

Uwagi kliniczne

Blokada nadtwardówkowa jest zabiegiem małoinwazyjnym i bezpiecznym, wykonywanym w znieczuleniu miejscowym pod kontrolą RTG, co zapewnia wysoką precyzję i minimalizuje ryzyko powikłań. Pacjent po krótkiej obserwacji może opuścić gabinet.

Odpoczynek po zabiegu

Odpoczywaj przez 1–2 godziny po wykonaniu zastrzyku oraz przez pierwsze 24 godziny unikaj wysiłku fizycznego, natomiast w kolejnych dniach przez około 3–5 dni unikaj:

  • dźwigania,
  • skłonów,
  • intensywnego wysiłku i gwałtownych ruchów.

Kierowanie samochodem jest bezpieczne po ustąpieniu ewentualnego osłabienia czy drętwienia, zazwyczaj następnego dnia.

Reakcje po zabiegu – co jest normalne

Możliwe są:

  • uczucie drętwienia, mrowienia lub ciepła w kończynie albo okolicy kręgosłupa,
  • niewielki ból lub tkliwość w miejscu wkłucia,
  • przejściowy wzrost bólu w ciągu pierwszej doby,
  • lekkie zawroty głowy lub uczucie słabości – ustępują zazwyczaj szybko.

Pełny efekt działania sterydu może pojawić się po 3–7 dniach, a czasem dopiero po 10–14 dniach.

Zwykle można kontynuować przyjmowane wcześniej leczenie, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Kiedy pilnie skontaktować się z lekarzem?

Jeśli pojawi się:

  • gorączka, dreszcze,
  • narastający ból lub obrzęk w miejscu wkłucia,
  • silny ból głowy nasilający się przy wstawaniu (może świadczyć o utracie płynu mózgowo-rdzeniowego),
  • zaburzenia czucia lub ruchu kończyn,
  • problemy z oddawaniem moczu lub stolca,
  • objawy alergiczne (wysypka, duszność).